Depresja to choroba, która odbiera siły, nadzieję i wiarę w siebie. Często sprawia, że osoba chora czuje się samotna, niezrozumiana, wycofana. Dziś szczególnie pamiętajmy, jak wielką moc mają nasze słowa i nasza obecność.
To, co mówimy osobie z depresją, powinno być pełne wsparcia i zapewnień. Nawet jeśli nie jesteśmy w stanie w pełni zrozumieć jej przeżyć, możemy dać jej coś niezwykle cennego – poczucie, że nie jest sam/-a. Co robić w takich przypadkach?
Zapewniaj, że jesteś i będziesz
Nawet jeśli osoba w depresji izoluje się od bliskich, świadomość, że ktoś trwa obok, daje nadzieję i sens dalszej walki. Warto powtarzać:
„Nie jesteś sam/-a”
„Jestem przy Tobie i będę zawsze”
„Razem przez to przejdziemy”
„Gdy Twój smutek odejdzie, my nadal będziemy razem”
Okazuj akceptację – nawet jeśli nie do końca rozumiesz
Akceptacja bez pełnego zrozumienia bywa trudna, ale jest jednym z największych darów, jakie możemy ofiarować. Możesz powiedzieć:
„Nie rozumiem, co czujesz, ale domyślam się, że musi być Ci z tym bardzo trudno”
„Nie jesteś szalony/-a. To choroba, ale wierzę, że ją pokonamy”
„Trudno mi sobie wyobrazić, przez co przechodzisz, ale bardzo Ci współczuję i jestem przy Tobie”
„Jesteś dla mnie ważna/ważny”
„Bardzo mi przykro, że przez to przechodzisz. Jestem przy Tobie, pamiętaj”
Czasem naprawdę nie trzeba wielkich słów.
Czasem wystarczy być. Usiąść obok. Wysłuchać. Nie oceniać. Nie przyspieszać. Nie dawać „złotych rad”.
Dziś zatrzymajmy się na chwilę. Rozejrzyj się wokół. Napisz wiadomość. Zadzwoń. Zapytaj: „Jak się czujesz?” i wysłuchaj odpowiedzi.
Bo wsparcie ratuje życie.
Oprac. na podstawie informacji: Fundacja Nie Widać Po Mnie
